Mama, waar is oma naartoe?

Mama, oma is nu een engel he? Ja, lieve jongen. Weet je nog dat oma jou dat verteld heeft? Oma vertelde jou dat als ze dood zou gaan, dat ze dan een engel zou worden. Ja mama en vrolijk speelt hij weer verder. Ik krijg nog altijd een brok in mijn keel als ik mezelf realiseer dat onze kinderen vanaf nu opgroeien zonder hun lieve oma en dat ze elkaar echt niet meer gaan zien. Ik vind het ook moeilijk om onze zoon van vier jaar hierin goed te begeleiden. Ik ben op zoek gegaan naar informatie die ons hierin verder kon helpen. Er is ontzettend veel informatie te vinden over rouwverwerking bij kinderen. Het is prettig om daarop terug te vallen en te ontdekken wat goed bij jezelf past. Ik deel daarom graag vier tips met jullie:

  1. Tonen van eigen emoties
  2. Blijven praten over oma
  3. Vragen eerlijk beantwoorden
  4. Boekje(s) lezen over de dood

Verdriet en huilen zijn onlosmakelijk verbonden met het verlies van een dierbare. Wij hebben altijd gezegd dat we het belangrijk vinden dat onze kinderen bij ons terecht kunnen met hun eigen verdriet. Makkelijk gezegd maar dan hebben ze daar ook echt een voorbeeld in nodig. Je bent toch snel geneigd om eigen verdriet niet te laten zien aan je kinderen om juist voor hen sterk te blijven. Waar verdriet eigenlijk helemaal geen teken van zwakte is maar ruimte biedt en een mogelijkheid om elkaar te troosten. Juist als het gaat om het verlies van mijn moeder laat ik veel van mijn verdriet zien. Ik vertel erbij dat ik huil omdat ik oma mis en dat het wel weer goed komt. Zo lief, hij geeft dan vaak even een dikke knuffel en gaat weer zijn eigen gang.

We praten veel over oma en ik vind het ook belangrijk dat we samen veel herinneringen ophalen. Mama heeft voor onze kinderen ook een mooie brief geschreven waarin zij haar herinneringen aan de kinderen beschrijft. Zo waardevol! We blijven ook bewust de dingen doen die we veel samen met oma deden, zodat we er over kunnen praten.

In de periode dat oma ziek werd, heeft Ruben zijn vragen direct aan oma kunnen stellen. Hij doorbrak daarin soms onze stiltes. Oma, ben jij ziek? Oma, kijk je nu niet meer verdrietig? Ik genoot, uiteraard wel met de tranen in mijn ogen, van deze momenten. Ik vind het nog altijd erg belangrijk dat hij alle vragen die hij heeft, mag stellen en dat wij deze ook beantwoorden. Tuurlijk weten wij niet altijd goed hoe we de dingen onder woorden moeten brengen, zodat ook hij ze begrijpt, maar we zijn wel altijd eerlijk. Het valt mij bijvoorbeeld op dat hij echt in het nu leeft. Hij begrijpt nog niet wat het betekent dat oma nooit meer terug komt. Het lijkt voor hem nu ook echt te lang te duren, hij begint er de laatste weken namelijk meer over te praten. Hij vraagt zich dan af waar oma heen is en we blijven dan voor hem herhalen dat ze overleden is en dat ze niet meer terug komt. Hij heeft ook wel eens gevraagd op het moment dat hij zelf ziek was, of hij nu ook dood ging? We hebben geprobeerd uit te leggen dat er een verschil bestaat tussen ziek zijn en niet meer beter worden.

Wat ons ook enorm geholpen heeft, juist om Ruben voor te bereiden op het overlijden van oma, is het boekje: Lieve oma pluis van Dick Bruna. We zijn hier zo’n twee weken voor het overlijden van oma mee begonnen. We blijven het regelmatig aanbieden en hij kan het ook zelf pakken als hij er behoefte aan heeft. We hebben gezien dat Ruben de taal van het boekje overneemt in de situaties die voor hem herkenbaar zijn.

Dit zijn de vier tips die ons enorm helpen hoe we, vooral onze zoon kunnen begeleiden na het overlijden van zijn oma. Het is niet altijd gemakkelijk en soms hartverscheurend. Maar hij zorgt er juist ook voor dat oma voort blijft leven in ons hart, in ons huis. We geven hem een dikke knuffel als hij zijn engelen kaarsje aan wilt doen, om zo weer even dichtbij oma te kunnen zijn.

 

 

3 gedachten over “Mama, waar is oma naartoe?

  1. Je mag trots zijn, trots op jezelf, trots op je vrouwtje, trots op je moeder maar vooral trost op Ruben…op zijn manier helpt hij jou /jullie in dit proces. Koester dat en blijf de herinnering koesteren 😚💖

    Like

  2. Mooi geschreven Esther. Te hopen dat Ruben zijn ” oma fiets” zolang als mogelijk blijft herinneren. Als het aan jullie ligt zal dat best gaan lukken. Jullie houden de de gedachten aan oma levend.

    Verzonden vanaf Samsung-tablet.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s